Οι περισσότερες γυναίκες συμφωνούν ότι το πάχος του πέους είναι πιο σημαντική παράμετρος από την άποψη της σεξουαλικής ικανοποίησης από το μήκος του. Αυτό εξηγείται απλά: οι περισσότερες νευρικές απολήξεις συγκεντρώνονται στο πρώτο τρίτο του κόλπου και όσο πιο έντονη η διέγερσή του, τόσο πιο ζωντανές είναι οι αισθήσεις. Δεν έχουν όλοι οι άντρες σεξουαλικό όργανο που πληροί τα πρότυπα. Δεν είναι εύκολο να πετύχετε μόνοι σας αύξηση της περιφέρειας, γι' αυτό και πολλοί στρέφονται στην πλαστική των γεννητικών οργάνων.
Πρότυπο μέγεθος έννοια
Το μέσο μήκος του πέους σε στύση είναι 12 έως 13 cm. Μετράται από τη ρίζα (από την ηβική) έως το τέλος του κεφαλιού. Για τον χαρακτηρισμό του πάχους χρησιμοποιούνται 2 παράμετροι: περιφέρεια και διάμετρος. Η περιφέρεια μετριέται στο παχύτερο σημείο του πέους σε στύση. Για να το κάνετε αυτό, ο ευκολότερος τρόπος είναι να το τυλίξετε με μια μεζούρα, αλλά μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε κανονικό νήμα, το μήκος του οποίου στη συνέχεια μετριέται με ένα χάρακα. Κανονικό πάχος πέους: περιφέρεια – 10-11 cm, διάμετρος – 3-4 cm. Αυτός ο τελευταίος δείκτης υπολογίζεται διαιρώντας την περιφέρεια με το Pi (3.14). Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, το μέσο πάχος του πέους είναι 9 cm.
Το μέγεθος και το σχήμα της κεφαλής δεν είναι λιγότερο σημαντικά από τη διάμετρο της κάννης. Ο όγκος του πέους μπορεί να είναι κάτω του μέσου όρου, αλλά αν το κεφάλι είναι αρκετά μεγάλο και προεξέχει, τότε ο άντρας δεν θα έχει πρόβλημα να ικανοποιήσει τις γυναίκες.
Μέθοδοι για την αύξηση του πάχους
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι πάχυνσης του πέους: ανεξάρτητα στο σπίτι, με ενέσεις και χειρουργικά. Στην πρώτη περίπτωση, θα πρέπει να ξοδέψετε πολλή προσπάθεια και χρόνο κάνοντας ειδικές ασκήσεις. Σημαντική και ταχεία αύξηση του πάχους του πέους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με υποδόρια ένεση πληρωτικών ή εμφυτευμάτων.
Ενέσεις
Το υαλουρονικό οξύ είναι γνωστό σε όλους: με τη βοήθειά του οι γυναίκες «φουσκώνουν» τα χείλη τους, κάνοντάς τα σαρκώδη και ελαστικά. Το ίδιο παχυντικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με την έγχυση οξέος στο πέος. Ο χειρισμός γίνεται με τοπική αναισθησία και διαρκεί περίπου μισή ώρα. Ο ασθενής φεύγει από το ιατρικό κέντρο την ίδια μέρα.
Αυτός ο τύπος παρέμβασης δύσκολα μπορεί να ονομαστεί χειρουργική. μάλλον έχει καλλυντικό χαρακτήρα. Χρησιμοποιώντας έναν ειδικό σωληνίσκο, η γέλη εγχέεται μέσω μιας παρακέντησης στη ρίζα του πέους και κατανέμεται κατά μήκος του άξονα. Στο τέλος της διαδικασίας, τα τρυπήματα σφραγίζονται με κολλητική ταινία. Μπορείτε να συνάψετε στενές σχέσεις μετά από 2 εβδομάδες.
Το υαλουρονικό οξύ σχετίζεται με το ανθρώπινο σώμα, επομένως δεν απορρίπτεται. Ωστόσο, η ουσία τείνει να διασπάται σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Η επίδραση της πάχυνσης του πέους (περίπου 1-1,5 cm) θα διαρκέσει από 6 μήνες έως 2 χρόνια, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του σώματος.
Οι γιατροί προειδοποιούν τους άνδρες για την ανάγκη να ακολουθήσουν μια υπεύθυνη προσέγγιση όταν επιλέγουν μια κλινική. Η ίδια η διαδικασία είναι απλή, αλλά η ουσία που εγχέεται παίζει σημαντικό ρόλο. Μερικοί κάνουν ένεση με ένα τζελ που χρησιμοποιείται για το σχήμα των γλουτών. Δεν προορίζεται για περιοχές που υπόκεινται σε δυναμική φόρτιση και δεν είναι κατάλληλο για εισαγωγή στο πέος. Το σεξ θα κάνει το τζελ να μεταναστεύσει κάτω από το δέρμα και να παραμορφώσει το όργανο.
Η βαζελίνη, το τζελ σιλικόνης, το μπότοξ και η παραφίνη είναι ουσίες ξένες προς το σώμα που, όταν εισάγονται στο πέος, συχνά απορρίπτονται, προκαλώντας εκτεταμένη διαπύηση που μερικές φορές παραμορφώνει μη αναστρέψιμα το όργανο.
λιποπλήρωση
Η διαδικασία λιποπλήρωσης περιλαμβάνει την υποδόρια ένεση του αυτόλογου λίπους (λιποκυττάρων) του ασθενούς στο πέος, το οποίο λαμβάνεται από την κοιλιά, τους γλουτούς ή τους μηρούς, αλλά πιο συχνά η περιοχή δότριας είναι η υπερηβική περιοχή. Για τη συλλογή του λιπώδους ιστού, χρησιμοποιείται ένας σωληνίσκος με στρογγυλεμένο άκρο για να αποφευχθεί η καταστροφή μεγάλων αγγείων και νεύρων. Στη συνέχεια, το αίμα, τα αναλγητικά και το ichor φιλτράρονται από το προκύπτον εναιώρημα και η δομή του σταθεροποιείται. Η τελική ουσία εγχέεται κάτω από το δέρμα του πέους σε προσημειωμένα σημεία με χρήση σύριγγας και μικροκάνουλας. Το λίπος εναποτίθεται σε όλη την επιφάνεια του κορμού σε λεπτές στρώσεις.
Τυπικά, η λιποπλήρωση γίνεται ταυτόχρονα με συνδεσμοτομή (επιμήκυνση πέους με κοπή του πρόσθιου συνδέσμου), αλλά μπορεί να γίνει και ανεξάρτητα. Η διαδικασία διαρκεί μία ώρα. Στο τέλος, οι παρακεντήσεις συρράπτονται και σφραγίζονται με χειρουργική ταινία. Ο ασθενής παραμένει υπό παρακολούθηση για μία ημέρα. Η περίοδος αποκατάστασης διαρκεί περίπου 5 εβδομάδες. Αυτή η περίοδος οφείλεται στην εύκολη καταστροφή των εμφυτευμένων λιποκυττάρων που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης.
Μετά τη διαδικασία, το πέος παχαίνει κατά 0,5 έως 1,5 cm και, σε κατάσταση μη στύσης, επιμηκύνεται κατά περίπου 2 cm. Σε αντίθεση όμως με τις υποσχέσεις ορισμένων κλινικών, το αποτέλεσμα δεν διαρκεί μια ζωή. Το λίπος που εγχύεται διαλύεται σταδιακά (σε διάστημα 1-3 ετών) και η λέπτυνση του στρώματος εμφανίζεται άνισα: γίνονται αισθητοί σβώλοι κάτω από το δέρμα του πέους.
Δεν εγκρίνουν όλοι οι γιατροί το lipofilling ως μέθοδο πάχυνσης του πέους. Ο μεταμοσχευμένος λιπώδης ιστός δεν απορρίπτεται από τον οργανισμό, αλλά επίσης δεν αναπτύσσεται στα αιμοφόρα αγγεία, επομένως υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης διαπυώσεως. Στις αρνητικές συνέπειες περιλαμβάνονται επίσης η ίνωση, το οίδημα του πέους και η αρχικά ανομοιόμορφη κατανομή του σωματικού λίπους.
Μεταμόσχευση θραυσμάτων λίπους δέρματος.
Λόγω της ευθραυστότητας του αποτελέσματος, η τεχνική lipofilling εκσυγχρονίστηκε: για να πυκνώσουν, δεν εμφυτεύονται μεμονωμένα κύτταρα στο πέος, αλλά πτερύγια λίπους δέρματος που εξάγεται από τις βουβωνικές πτυχές ή τους γλουτούς. Οι ιστοί της γλουτιαίας περιοχής είναι πιο κατάλληλοι επειδή είναι πιο πυκνοί, πιο ανθεκτικοί στο στρες και περιέχουν επαρκή αριθμό χωρισμάτων συνδετικού ιστού. Οι ουλές μετά τη συγκομιδή είναι σχεδόν αόρατες. Το μήκος του εν λόγω πτερυγίου είναι 12 έως 15 cm και το πλάτος είναι 5 έως 12 cm.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης γίνονται 2 βαθιές τομές κατά μήκος του άξονα του πέους. Το πάνω μέρος του ιστού του πέους ανυψώνεται, οι λωρίδες λίπους του δέρματος από κάτω ισιώνονται και οι τομές στη συνέχεια συρράπτονται. Μια παρέμβαση αυτού του τύπου απαιτεί ο γιατρός να είναι πολύ πιο εξειδικευμένος από το να κάνει λιποπλήρωση. Η επέμβαση διαρκεί 2 με 3 ώρες και αν γίνει ταυτόχρονα και η συνδεσμοτομή, η διαδικασία θα διαρκέσει 3 με 4 ώρες.
Αυτομεταμόσχευση μυϊκού ιστού.
Πιο ανθεκτικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με την αυτομεταμόσχευση περιτονιολιπαρών και περιτονιομυϊκών κρημνών. Αυτοί οι ιστοί έχουν ένα θρεπτικό αγγειακό μίσχο, το οποίο εγγυάται τη μεταμόσχευση και τη φυσιολογική λειτουργία τους στο σώμα του πέους. Ως αυτομόσχευμα χρησιμοποιείται μέρος του πλατιοφόρου ραχιαίου μυός. Η εξάλειψη της ανεπάρκειας παροχής αίματος (επαναγγείωση) του απομονωμένου θραύσματος εξασφαλίζεται με αγγειακές αναστομώσεις (ενώσεις). Αυτή η μέθοδος πάχυνσης του πέους δεν είναι κατάλληλη για όλους τους ασθενείς και δεν είναι διαθέσιμη στις περισσότερες κλινικές.
Η πιο πολλά υποσχόμενη τεχνική είναι η εμφύτευση μυϊκού αυτομοσχεύματος στο πέος διατηρώντας παράλληλα τη ροή του αίματος. Σε αυτή την περίπτωση, ένα πτερύγιο με δοχείο τροφοδοσίας (ποδίσκο) χρησιμοποιείται ως πυκνωτικό υλικό. Λαμβάνεται από τον οδοντωτό πρόσθιο ή τον ορθό κοιλιακό μυ. Στην πρώτη περίπτωση, το υλικό αφαιρείται μέσω μιας τομής στο πλάι του θώρακα. Το δέρμα του πέους γύρω από τη στεφανιαία αύλακα κόβεται, ο κρημνός ισιώνεται και στερεώνεται, στη συνέχεια τα αγγεία του συνδέονται με τα αγγεία του κοιλιακού τοιχώματος. Το κύριο μειονέκτημα της μεθόδου: είναι πιθανή η θρόμβωση της νέας κυκλοφορίας του αίματος.
Στη δεύτερη περίπτωση, η τομή για την αφαίρεση του κρημνού του δότη γίνεται κατά μήκος της μέσης γραμμής της κοιλιάς. Το πτερύγιο αφαιρείται από πάνω προς τα κάτω, αλλά όχι εντελώς: στη ρίζα του πέους ξετυλίγεται και κατευθύνεται προς τον κορμό (περιστρεφόμενο μυϊκό θραύσμα), στερεώνοντάς το στη στεφανιαία αύλακα. Δεν υπάρχει κίνδυνος θρόμβωσης με αυτή τη μέθοδο, αλλά το κοιλιακό τοίχωμα είναι εξασθενημένο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη κήλης. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε την έντονη σωματική δραστηριότητα για έξι μήνες.
Κύρια πλεονεκτήματα:
- Το πέος γίνεται μακρύτερο και πιο ογκώδες ακόμα και σε ήρεμη κατάσταση.
- Το όργανο δεν συστέλλεται όταν αλλάζει η εξωτερική θερμοκρασία ή υπό πίεση.
- Το αποτέλεσμα είναι μόνιμο.
Η μεταμόσχευση μυϊκού ιστού στο πέος είναι μια πολύ τραυματική επέμβαση, επομένως χρησιμοποιείται εάν υπάρχουν αντενδείξεις για πιο ήπιες μεθόδους.
Πύκνωση πέους με βιοδιασπώμενη μήτρα
Η πιο αποτελεσματική χειρουργική μέθοδος για την πάχυνση του πέους είναι η επανεμφύτευση μιας βιοδιασπώμενης μήτρας. Η μέθοδος αναπτύχθηκε από δασκάλους. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, μια βιοδομή που αποτελείται από κολλαγόνο, καθώς και κύτταρα ινοβλαστών που είχαν προηγουμένως απομονωθεί από το αίμα, εισάγεται κάτω από το δέρμα του πέους. Για την παρασκευή τους χρειάζονται μόνο 50 ml ορού του ασθενούς, ο οποίος συλλέγεται την ημέρα του χειρουργείου και επωάζεται.
Η εμφύτευση της μήτρας πραγματοποιείται ταυτόχρονα με τη συνδεσμοτομή, οπότε μετά την εμφύτευση δεν υπάρχει αίσθηση ξένου σώματος στο πέος. Αυτή η μοναδική βιοδομή εγκαθίσταται μέσω μιας κυκλικής τομής κάτω από το κεφάλι. Τα πτερύγια του δέρματος ανασύρονται στα πλάγια, στη συνέχεια τεντώνονται και ράβονται. Η βάση χρησιμεύει ως μήτρα, η οποία σταδιακά μεγαλώνει με συνδετικό ιστό (ινοπλαστές) και διαλύεται μετά από περίπου ένα χρόνο.
Τα κύρια πλεονεκτήματα της μεθόδου:
- Η πάχυνση του πέους εμφανίζεται ομοιόμορφα: χωρίς «βήματα», χτυπήματα ή κύματα.
- Η διατροφή των ιστών δεν αλλοιώνεται.
- Το αποτέλεσμα διαρκεί για πάντα.
- Δεν απαιτεί συλλογή βιοϋλικών δότη.
Η μακροχρόνια αύξηση της διαμέτρου του πέους είναι περίπου 8 mm. Ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο για 2 ημέρες, μετά είναι απαραίτητοι 2 μήνες αυστηρής αποχής από την οικεία ζωή, αυνανισμός και υπερθέρμανση.
Η πάχυνση του πέους είναι επίσης δυνατή μέσω της διαμήκους σωματοτομής. Η ουσία της διαδικασίας: γίνονται συμμετρικές τομές στο tunica albuginea που περιβάλλει τα σπηλαιώδη σώματα. Τα ελαττώματα που προκύπτουν από τραυματισμούς αντικαθίστανται με κομμάτια από τις φλέβες του ασθενούς ή άλλα υλικά.
Το αποτέλεσμα των χειρουργικών επεμβάσεων πάχυνσης του πέους θεωρείται ικανοποιητικό εάν η αύξηση είναι 1 cm ή περισσότερο. Το εμφυτευμένο υλικό πρέπει να κατανέμεται ομοιόμορφα χωρίς να διογκώνεται ή να παραμορφώνεται ο κορμός.
Εμφύτευση μπάλας
Σύμφωνα με τις περισσότερες γυναίκες, οι μπάλες κάτω από το δέρμα του πέους είναι ένα ασυνήθιστο και αφύσικο φαινόμενο. Η παρουσία του δεν φέρνει μεγάλη ευχαρίστηση κατά τις σεξουαλικές σχέσεις. Ωστόσο, ορισμένοι άνδρες καταφεύγουν σε αυτή τη μέθοδο για να αυξήσουν μερικώς τον όγκο του πέους και συχνά το κάνουν στο σπίτι με δική τους ευθύνη και ευθύνη.
Η υπηρεσία τοποθέτησης μπάλες στην κλειτορίδα (που ονομάζεται έτσι λόγω της ικανότητάς της να διεγείρει επιπλέον την κύρια ερωτογενή ζώνη) προσφέρεται ενεργά από κλινικές που ειδικεύονται στη χειρουργική των γεννητικών οργάνων. Η εμφύτευση γίνεται με τοπική αναισθησία μέσω μικρών τομών (όχι πάνω από 5 mm) στο δέρμα του πέους. Η πλήρης επούλωση γίνεται μετά από 10 ημέρες. Εάν είναι επιθυμητό, οι μπάλες αφαιρούνται εύκολα, επίσης υπό αναισθησία, σε 15-20 λεπτά.
Χειροκίνητες τεχνικές και τεχνικές υλικού.
Είναι δυνατό να αυξηθεί το πάχος του πέους από 5 σε 15 mm στο σπίτι, χρησιμοποιώντας τακτικό αυτομασάζ σε συνδυασμό με ειδικές συσκευές.
Πολλοί άνδρες υποτιμούν τις χειρωνακτικές τεχνικές ως τρόπο πάχυνσης του πέους, αλλά η αποτελεσματικότητά τους έχει αποδειχθεί από περισσότερες από μία γενιές επαγγελματιών. Ένα σημαντικό μειονέκτημα σε σύγκριση με τις χειρουργικές μεθόδους είναι η διάρκεια. Θα χρειαστούν τουλάχιστον έξι μήνες σχεδόν καθημερινής πρακτικής για να επιτευχθούν ορατά αποτελέσματα.
Η δυσκολία στην πάχυνση του πέους με τη βοήθεια ασκήσεων έγκειται στην τάση του χιτώνα αλβουγκινέα. Εάν το πέος δεν μεγαλώνει σε πλάτος, τότε ο χιτώνας είναι πολύ σφιχτός ή δεν καταβάλλεται αρκετή προσπάθεια για να το τεντώσει. Οι παρακάτω ασκήσεις είναι κατάλληλες για αυτό:
- Γιούλι: σταδιακή συμπίεση ενός πέους ημι-όρθιας με καλή λαβή για να τεντώσει τους ιστούς του λόγω της αρτηριακής πίεσης: μετακινήστε τα δάχτυλά σας κατά το 1/3 του μήκους του πέους και στερεώστε τη λαβή για 15 δευτερόλεπτα, μετά μετακινήστε την ίδια ποσότητα και σταματήστε ξανά.
- Το Jelqing είναι μια βασική τεχνική που συνιστάται για αρχάριους και για την ομαλοποίηση της ροής του αίματος στο πέος μεταξύ των ασκήσεων. Το αίμα αντλείται μετακινώντας τη λαβή ΟΚ (ένας δακτύλιος από τον δείκτη και τον αντίχειρα) από τη ρίζα του πέους στη βαλάνο. Η κίνηση εκτελείται εναλλάξ και με τα δύο χέρια με αισθητή πίεση στον άξονα του πέους.
- Ο περιορισμός συνίσταται στη διατήρηση της πίεσης στο πέος πιέζοντας τον άξονα του με ένα σφιγκτήρα.
- Διατάσεις: τέντωμα του χιτώνα κάμπτοντας το πέος σε όρθια και ημιόρθια, τραβώντας με το χέρι. Υπάρχει επίσης μια μέθοδος καθίσματος στο πέος.
Πριν ξεκινήσετε τις ασκήσεις, είναι απαραίτητο να κάνετε προθέρμανση για τουλάχιστον 5 λεπτά: ένα ελαφρύ μασάζ, τυλίγοντας το πέος με μια πετσέτα βρεγμένη με ζεστό νερό.
Μπορείτε να αυξήσετε την αποτελεσματικότητα των ασκήσεων μεγέθυνσης πέους χρησιμοποιώντας αντλία στύσης και προέκταση. Η αντλία είναι μια συσκευή στην οποία το πέος εκτίθεται σε κενό, τεντώνοντας έτσι τα αγγειακά τοιχώματα και τον χιτώνα. Υπάρχουν ειδικά μοντέλα με την ένδειξη Mushroom, σχεδιασμένα να παχαίνουν το κεφάλι του πέους.
Η επέκταση είναι μια ιατρική συσκευή για την αύξηση του μήκους του πέους, αλλά κατά τη χρήση του, ο χιτώνας τεντώνεται επίσης αποτελεσματικά, γεγονός που, κατά την εκτέλεση αγγειακών ασκήσεων, θα οδηγήσει σε πάχυνση της περιφέρειας.
Εξωτερικά προϊόντα
Η βιομηχανία οικιακών ειδών προσφέρει ενεργά κρέμες και τζελ που υπόσχονται να αυξήσουν το μήκος και την περίμετρο του πέους έως και 5-7 cm το μήνα. Τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί, καθώς η διέγερση της ανάπτυξης των ιστών απαιτεί συνεχή μικροβλάβη (όπως κατά την άντληση σκελετικών μυών) ή επαναφύτευση κυττάρων ανάπτυξης. Καμία αλοιφή δεν θα έχει τέτοιο αποτέλεσμα. μόνο ελαφρύ προσωρινό οίδημα είναι δυνατό.
Ωστόσο, αυτά τα εργαλεία μπορούν να είναι χρήσιμα κατά την εκτέλεση χειρωνακτικών ασκήσεων:
- Διεγείρει τη ροή του αίματος στους ιστούς του πέους.
- Λιπαίνει το δέρμα, μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμών.
- Βελτιώνει την ελαστικότητα των αιμοφόρων αγγείων του πέους.
Οι γιατροί συστήνουν τζελ και κρέμα για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των ασκήσεων. Τα ορμονικά χάπια και οι κρέμες που περιέχουν τεστοστερόνη είναι άχρηστα για τη μεγέθυνση του πέους.
Τα συμπληρώματα διατροφής επίσης δεν θα προσθέσουν όγκο στο πέος. Το μόνο όφελος από αυτά είναι η βελτίωση της κατάστασης των αιμοφόρων αγγείων και η ενεργοποίηση της ροής του αίματος. Η επίδραση μιας ελαφράς αύξησης του πάχους του πέους σε κατάσταση στύσης μπορεί να εμφανιστεί μόνο στο πλαίσιο της αγγειακής στυτικής δυσλειτουργίας και μόνο μετά από αρκετές εβδομάδες τακτικής χρήσης.
Επιλέξτε μια μέθοδο
Η επιλογή της μεθόδου πάχυνσης του πέους δεν καθορίζεται πάντα από την επιθυμία του άνδρα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις χειρουργικές μεθόδους. Οι αντενδείξεις μπορεί να περιλαμβάνουν όχι μόνο παθολογίες, αλλά και ανατομικά χαρακτηριστικά της δομής του πέους και των γύρω ιστών. Συνήθως, στην αρχική διαβούλευση, κατά την εξέταση του οργάνου, ο γιατρός ενημερώνει τον ασθενή για τις δυνατότητες και τις προοπτικές για τη μεγέθυνσή του.
Επίσης, δεν συνιστάται η εκτέλεση ανεξάρτητων ασκήσεων για την πάχυνση του πέους χωρίς να συμβουλευτείτε έναν ανδρολόγο. Κατά τη διεξαγωγή δοκιμών, μπορούν να εντοπιστούν αντενδείξεις, για παράδειγμα:
- Λοιμώξεις.
- Ελαττώματα των σπηλαιωδών σωμάτων.
- Κακή πήξη του αίματος.
- Προβλήματα με αιμοφόρα αγγεία στη βουβωνική χώρα.
Ένας καλός ειδικός μπορεί να συστήσει συγκεκριμένο εξοπλισμό και αξεσουάρ για ανεξάρτητη εργασία.
Τι δεν πρέπει να κάνετε για να παχύνετε το πέος σας:
- Εκτέλεση έντονων ασκήσεων χωρίς περίοδο προσαρμογής, υπομονή πόνου κατά τη διάρκεια της προπόνησης, επιτρέποντας στους ιστούς του πέους να γίνουν μπλε και μαύροι.
- Στο σπίτι, εγχύστε βαζελίνη και άλλες ουσίες (συμπεριλαμβανομένων των ορμονικών ενέσεων), καθώς και μπάλες, κάτω από το δέρμα του πέους.
- Επιμείνετε στη χειρουργική επέμβαση χωρίς ενδείξεις.
Η πολύ έντονη άσκηση δεν θα προκαλέσει παχύτερο πέος, αλλά μάλλον απώλεια στύσης. Πιθανή νέκρωση του ιστού του πέους, εκτεταμένοι μώλωπες. Οποιαδήποτε τραυματική παρέμβαση (συμπεριλαμβανομένων των ενέσεων) πρέπει να εκτελείται από ειδικό σε νοσοκομείο. Η πιο συχνή αιτία εξόντωσης (συμπεριλαμβανομένης της παραμόρφωσης του πέους) είναι η μόλυνση. Οι σύνθετες επεμβάσεις δεν απαιτούν μόνο οικονομικό κόστος, αλλά καταναλώνουν και πολλούς από τους πόρους του οργανισμού, επομένως δεν χρειάζεται να καταφύγετε σε αυτές εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο.
Συμπέρασμα
Όταν επιλέγετε μια μέθοδο πάχυνσης του πέους, πρέπει να εστιάσετε σε διάφορους δείκτες: τις αρχικές παραμέτρους του οργάνου, την ηλικία του ατόμου, τη διαθεσιμότητα ελεύθερου χρόνου και τα οικονομικά. Οι νέοι άνδρες αποκτούν μέγεθος πιο γρήγορα και ευκολότερα με τη βοήθεια ασκήσεων και συσκευών από ό,τι στην ενήλικη ζωή (οι ιστοί χάνουν την ελαστικότητα τους με την πάροδο του χρόνου). Το αποτέλεσμα των ανέξοδων χειρουργικών επεμβάσεων διαρκεί 1-1,5 χρόνο και υπάρχει πάντα πιθανότητα επιπλοκών. Η εγγύηση διατήρησης της επιτευχθείσας πάχυνσης του πέους παρέχεται μόνο από παρεμβάσεις υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες σε όλους. Μια συμβιβαστική επιλογή θα μπορούσε να είναι ειδικά αξεσουάρ πέους, τα οποία είναι σχετικά φθηνά, δεν βλάπτουν την υγεία και πωλούνται σε μεγάλη γκάμα.